top of page

Auto-immuunziekten

Auto-immuunziekten zijn aandoeningen waarbij het lichaam bepaalde componenten van de huid aanvalt. Hieronder worden twee belangrijke aandoeningen besproken:

A. Pemphigus foliaceus

Bij deze aandoening worden er antistoffen gevormd tegen de eiwitten die de cellen van de opperhuid verbinden. Het kan spontaan optreden, maar ook als reactie op bepaalde medicatie. De vernietiging van de eiwitten resulteert in de vorming van blaasjes of pustels. Deze letsels evolueren na verloop van tijd tot korsten, schilferkraagjes, kaalheid, roodheid en erosies. In het begin zijn vooral de snoet, kop en oren aangetast, waarna de letsels zich meer beginnen verspreiden over het volledige lichaam. Ook de voetzolen en nagels kunnen aangetast zijn.

8BD4FB12-D6B1-45F1-A1DE-E710CC4E85E7_1_105_c.jpeg

De diagnose wordt gesteld op basis van cytologisch onderzoek (microscopisch onderzoek in de praktijk), waarbij de aanwezigheid van acantholytische cellen sterk suggestief is voor pemphigus foliaceus.
De behandeling bestaat uit een zeer traag afbouwend schema aan cortisone, meestal in combinatie met een tweede immunosuppressivum. Wanneer het door medicatie uitgelokt werd, dient de verantwoordelijke medicatie uiteraard gestopt te worden.

B. Discoïde lupus

B2A6B378-0709-4D60-BFC7-A102251A6930.jpeg

Algemeen

 

Discoïde lupus erythematosus (DLE) is een chronische, immuungemedieerde huidaandoening. Het immuunsysteem valt er gezonde huid aan, en zonlicht verergert de aandoening. In tegenstelling tot de systemische vorm van lupus blijft DLE bij honden meestal beperkt tot de huid. De aandoening is niet besmettelijk

 

Symptomen

 

De eerste letsels verschijnen meestal op de neusspiegel. Die verliest dan zijn pigment, wordt rood en schilferig, en kan korsten, erosies of zweertjes vertonen. Ook de lippen, de oogrand en de oren kunnen aangetast worden. Het gaat vaak om een geleidelijk verloop, met periodes van verergering en verbetering. Het is opvallend dat de letsels meestal weinig jeuk veroorzaken. DLE komt bij elk ras voor, maar sommige rassen lijken vatbaarder, zoals de Duitse Herder, Collie, Siberische Husky en Shetland Sheepdog.De diagnose berust op het klinisch onderzoek, het uitsluiten van andere huidaandoeningen zoals infecties, parasieten en andere auto-immuunziekten, en meestal een huidbiopt met histopathologisch onderzoek. Pas wanneer die andere oorzaken zijn uitgesloten, is de diagnose betrouwbaar.

 

Behandeling

 

DLE is niet volledig te genezen, maar bij de meeste honden kan de ziekte goed onder controle gehouden worden. De belangrijkste maatregel is het vermijden van zonlicht, zeker tussen de middag. Een zonnebrandcrème die speciaal voor honden is ontwikkeld, en geen zinkoxide bevat, kan de neus beschermen. Zinkoxide is giftig als de hond het likt. Afhankelijk van de ernst kunnen lokale behandelingen zoals corticosteroïdzalven of tacrolimus-zalf volstaan. Bij uitgebreidere of hardnekkige gevallen zijn er systemische behandelingen mogelijk, zoals bepaalde antibiotica in combinatie met nicotinamide, pentoxifylline of, in ernstige gevallen, corticosteroïden of andere immunosuppressiva. Regelmatige controles zijn belangrijk om de behandeling bij te sturen. Met tijdige en consequente behandeling blijven de meeste honden in goede conditie. Opflakkeringen zijn mogelijk, vaak in de zomer. Blijvende verkleuring van de neus komt soms voor, maar dat is meestal vooral een cosmetisch probleem.

 

Hebt u zelf huidletsels opgemerkt aan de neus, de lippen of de oren van uw hond? Neem gerust contact met ons op voor een consult.

bottom of page